آهی محله - محمودآباد - مازندران

سایتها و وبلاگهای روستای آهی محله

شهرستان محمودآباد - استان مازندران

http://sady-05.blogfa.com/

حدود و وسعت روستاي آهي محله :

     روستاي آهي محله جزء روستاهاي چهارمحل آهي ( آهي محله ، آرم، آرمكلا، وجوراكلا) ازدهستان هرازپي غربي بخش مرکزی شهرستان محمودآباد استان مازندران مي باشد. آهي محله از دوقسمت بالا محله كه در جنوب روستا ، وپايين محله كه در شمال روستا قرار د ارد تشكيل شده است.در  فاصله 9 كيلومتري بخش مركزي (شهر محمودآباد ) و 4 كيلومتری ساحل مازندران ؛اين روستا از طرف شمال به روستاهاي كلمرزعلیاومیان کلمرز، از طرف جنوب به روستاهاي آرم وآرمكلا، از شرق به روستاي آرم ،واز غرب به روستاي جوراكلا محدود است .  

 مساحت روستا 500 هكتارمي باشد. كه 50 هكتارآن زمين مسكوني ، و 450هكتارآن زمين هاي كشاورزي است.

    آب وهوا ورودها                

         وجود دریای مازندران و رشته كوه‌های البرز و نزدیكی این دو مظهر طبیعت به یكدیگر در نواحی جلگه ای ، آب و هوای معتدل و مرطوب را به وجود آورده است، تابستان‌های آن به ویژه در سواحل دریا، گرم و مرطوب است. زمستان‌های این نواحی معتدل و مرطوب و به ندرت یخبندان می شود. وروستايمان بواسطه قرارگرفتن دراين منطقه تحت تاثير چنين آب وهوايي است.          

        رود مهم روستايمان ،آهي كيله (آهي رود) از شعبه های رود هراز آمل مي باشد. و ازرشته كوه البرز سرچشمه می گیرد. اين رود بعد از سيراب نمودن زمين هاي كشاورزي به بوسيله ي رودهاي پايين دست به درياي مازندران مي ريزد . اين رود در ايام تابستان كم آب مي شود . مردم روستا در آب اين رود گاهي اوقات ماهي گيري هم مي كنند.   

  اوضاع اقتصادي            
  

    شغل اصلي مردم اين روستا كشاورزي است.ومهم ترين محصول كشاورزي آن توليد برنج مي باشد. و از راه توليد وفروش آن كسب درآمد مي كنند.

     به غير از توليد برنج در كنار منازل مسكوني خود، كه اندك زميني دارند.(خانه باغ) به توليد سبزي ومركبات مي پردازند.

      همچنين براي رفع نيازخانواده به پرورش طيور وبعضي ازساكنين روستابه نگهداري گاو مي پردازند.  مازاد  شير ، تخم مرغ ، سبزي و مركبات را به همسايه ها، يا دربازارهفتگي كه هرپنج شنبه در روستا برگزار مي شود. ( پنج شنبه بازار ) به فروش مي رسانند.

به خاطر افزايش جمعيت وثابت بودن زمين كشاورزي، بعد از تقسيم زمين بين فرزندان واحدهاي توليدي كشاورزي خيلي محدود مي شود .به ناچار مردم روستا به كارهاي فصلي ، مثل نشاكاري ودروي زمين هاي كشاورزي ويا كارهاي ساختماني مي پردازند.يا در شهرك صنعتي تشبندان مخصوصا" جوان هاي روستا به  صورت قراردادي !!! مشغول به كارند.

   دين و زبان        
     

      مردم اين روستا مثل اكثرمردم مازندران مسلمان (شيعه) هستند . وبه زبان فارسي لهجه ي  مازندراني وگويش آملي صحبت مي كنند. درمورد زبان واستقبال خانواده ها به آموزش زبان فارسي معيار به كودكانشان ؛ واثرات بد آن كه موجب: 

 1- ازبين رفتن لهجه مازندراني 2- پيدايش لكنت زبان دركودكان و..... مي شود.به عنوان يك معلم كه درمدارس تجربه نمودم، وظيفه خودم مي دانم درآينده مطالبي بنويسم . اميدوارم مورد استفاده قرار گيرد. 

    
    جمعيت 


     جمعيت اين روستا بر طبق آخرين آماروسرشماري دهياري محل ، 1321  نفر مي باشد.  اما طبق آمار رسمی جمعيت روستا بر اساس سرشماری كشوري سال 1385،    تعداد خانوار : 336

وجه تسميه روستاي آهي محله

براساس روايات و داستان هايي كه از گذشتگان نسل به نسل وسينه به سينه توسط مرحوم  نعمت اله اسدالهي متولد 1270 ومرحوم حاج حيدر قلي حيدري متولد 1285هجري شمسي وجناب آقاي يونس اسدا لهي متولد 1308 كه انشاا...عمرشان طولاني ، از ساكنين آهي محله نقل شده است، وتجزيه وتحليل تاريخ مكتوب منطقه ؛ مي توان علت نام گذاري روستا يمان رادريابيم.                

     براساس روايات وتاريخ مكتوب يك سال مانده به پايان سلطنت شاه عباس دوم (۱۰۴4خورشیدی -

1665ميلادي) زلزله ي ويرانگرروستاي آه (اطراف رودهن استان تهران)را ويران ساخت.  وبازماندگان ، كه حدوث قهرطبيعي ويرانگررادراين مناطق، ازاجداد خود،مكررشنيده بودند جهت بازيابي زندگي بهتر،غالبا راه هجرت وجلاي وطن رادرپيش گرفتند،دراين بين چهاربرادرآهي به همراه خانواده، سواربرمركب، ازكوههاي سربه فلك كشيده البرزبه سمت جلگه هاي شمالي كه حاصلخيزي خاكش ، براي امورات كشاورزي زبانزدخاص وعام بودحركت، تاباحمايت اقوام آهي خود،كه درحكومت محلي آمل صاحب منصب بودن؛جايگاهي مناسب راباسرنوشت خود پيوندزنند.             

        صاحب منصبان آهي ازفاميل هاي مصيبت زده به گرمي استقبال ، وباصلاحديد حكام محلي،بخش كوچكي ازمايملك خودرا(سي هكتار) درعمق چهاركيلومتري خط ساحلي (بين روستاي  درياسروجاده ي حربده) باشرايط خاص ،مستند، مهروامضاشده توسط حكام وقت؛دراختيارمصيبت زدگان قرار دادند.            

      مردان آهي بامشايعت مالكين ، از راه آمل به كلوده  و از جنگل هاي انبوه تشبندان به صوفي محله (آهي محله ي فعلي) رسيدند، تا ضمن حراست از املاك وسيع پسرعموهاي خود ، زندگي جديد را آغاز كنند .    

      مردان آهی درگام اول باتلاشی بی وقفه ساخت سرپناه را(در شمال شرقی آهی محله ي فعلی) جهت حفاظت وایجاد امنـــــیت برای خانواده آغاز کردند،که در این امر از ابزار کار اهالی صوفی محله نيزمدد مي گرفتند. آهی ها پس ازا ستقرار نسبی ،در گام بعدي به دایر نمودن زمین های بایرهمت گما شتند و از زن وبچه وخرد و کلان با تقــسیم کار،به تســـــخیر منطـــــــقه ي نیمه جنــــــگلی و علفـــزارپرداختند . گذر زمان ،آبادی روز افـــزون را برای منطقه رقم می زد.خوانین آهی همه ساله جهت اخذ مالیـــــات ،در فصل پاییز ،وارد منطـــــقه می شدند واز اهالی روستاهای مجــــاور(آرم وارمک کلا) طلب مالیات میکردند،خوانین درسالهای اولیه ،مهاجرین آهی را از پرداخت مالــیات معاف كرده بودند.

       جمعیت آهی ها رو به رشد بود و اهـالی صوفی محله که در یک جا بند نمي شدند و هر از چند گاهی خروج بی برگشت داشتند ، در تعداد جمعیت افزايش وكاهش داشتند.          
     پس از گذشت شصت سال،تعداد خانوارهای آهی،به بیست، و جمعیتشان حدودا به یکصد نفر رسید .برتری جمعیتی خانوارهای آهی،علتی شد تا اهالی روستاهای مجاور،از نام آهی محله به جای صوفی محله استفاده کنند، که نارضایتی صوفی ها را به همراه داشت. این رشد جمعـــــیتی ،عرصه را برای اهالی  قديمي روستا ، تنگ وبه علت تفاوت هاي فرهنگي ورفتاري ، همزيستي وهمسايگي با آهي ها، مشكل آفرین شده بود وصوفی ها، به محض دیداروملاقات با خوانین آهی ، لب  به گله و شکایت می گشودند،تا اینکه خوانین ،جهت حفظ رعایای قدیمی وجلوگــیری ازکوچ آنهاو یا تنش های احتمـــــــالی،قسمتی اززمین های جنوب غربی روستا راکه به زبان محلی جوراکلا(بالا دشت) می گفتند ، با همکاری آهی ها با ساخت چند واحد مسکونی  برای سکونت در اختیار صوفی ها قرار دادند و نام صوفی محله برای همیشه از تاریخ حذف، وپس از آن، به اهالی صوفی محله که با استقراردر محله ای تازه به آرامش و آسایش ، به دور از آهی ها رسیده بودند،  جوراکلایی یا بالادشتی می گفتند.                  

                                                                         تحقيق : آقاي عيسي اسدالهي                         

      باتشكر از آقاي اسدالهي از فرهيختگان روستا، وقدرداني ازسعي وتلاش بيست ساله و گسترده ايشان در جمع آوري تاريخ روستايمان،كه حاصل آن كتابي شد بنام " آهي محله نگين انگشتري چهارمحل آهي "  نوشته  بالا از كتاب اين عزيز اقتباس گرديد.  اميداوريم اين تحقيق زيبا ايشان هرچه زودتر  به رشته تحرير در آيد تا مورداستفاده همگان مخصوصا جوانان روستا قرارگيرذ .                                                                                                    

                                                                                                                                       نويسده وبلاگ : ولي پو ر