روستاهای ایران: تالار گفتمان

روستاهاي ايران :: نمايش موضوعات - رمضان / روستای گوگ تپه خالصه

رمضان / روستای گوگ تپه خالصه

 

ارسال موضوع جديد  پاسخ به اين موضوع   ارسال تشکر 

   روستاهاي ايران صفحه اول انجمن -> مناسبتهای مذهبی آذربایجان غربی

نمايش موضوع قبلي :: نمايش موضوع بعدي  
نويسنده پيغام

musaaskari
کاربر ویژه

وضعيت: آفلاين
27 تير ماه ، 1390
تعداد ارسالها: 6429
امتياز: 1929860
تشکر کرده: 1
تشکر شده 48 بار در 46 پست


ارسالارسال شده در: جمعه، 1 شهريور ماه ، 1392 09:18:11    موضوع مطلب: رمضان / روستای گوگ تپه خالصه پاسخ همراه با اعلان

ماه مبارک رمضان در باور و فرهنگ مردم روستای گوگ تپه خالصه

ماه مبارک رمضان در باور و فرهنگ مردم روستای گوگ تپه خالصه با بسیاری از سنت ها و آداب و رسوم همراه شده است که اهمیت این ماه را در نزد مردم این خطه گوشزد می کند هرچند پاره ای از این سنت ها به دست فراموشی سپرده شده است.

در اعتقاد مردم گوگ تپه خالصه در این ماه طبق دستور خدواند، روزه بر همه مسلمانان واجب بوده و در کتاب آسمانی قرآن از رمضان به عنوان ماهی که هر روز آن برابر با هزار روز بوده و به مبارکی آن نیز قرآن در آن ماه بر پیامبر اکرم (ص) نازل شده، یاد شده است. برخی از مردم گوگ تپه خالصه یکی دو روز قبل از ماه رمضان یعنی روزهای آخر ماه شعبان را به نیت استقبال از ماه مبارک رمضان روزه می گیرند. مردم گوگ تپه خالصه با خانه تکانی به استقبال ماه مبارک رمضان می روند زنان روستای گوگ تپه خالصه در ماه رمضان مانند عید نوروز اقدام به غبارگیری از منازل کرده و مردم این منطقه نیز اقدام به غباروبی مساجد می کنند. زنان مومنه گوگ تپه خالصه بر این اعتقادند خانه ای که برای شروع ماه رمضان پاک و تمیز نباشد، خیر و برکت ماه مهمانی خدا، از آن گریزان می شود. بزرگترها بعد از رویت هلال ماه رمضان، به چهره یک کودک معصوم یا یک فرد مومن و نمازخوان نگاه می کردند و اعتقاد داشتند که نگریستن به صورت آدم های بی نماز و روزه خوار، خوش یمنی درپی نخواهد داشت. نگاه کردن به آینه و فرستادن صلوات بر محمد و آل محمد(ص) بعد از رویت هلال ماه نگاه کردن به آینه و فرستادن صلوات بر محمد و آل محمد (ص) بعد از رویت هلال ماه هنوز هم به عنوان یک رسم در بین پیرمردان مناطق روستای گوگ تپه خالصه مرسوم است. این عادت بر این اعتقاد مبتنی است که باید در ماه رمضان دل مومن همچون آیینه صاف و روشن باشد و از ناپاکی ها صیقل یابد. پیرمردان برای این منظور همواره آینه کوچکی در درون جیب خود داشتند و بعد از اینکه خود به رویت آینه می پرداختند، با فرستادن صلوات چندین بار آینه را به دور خود و اهل خانواده می چرخاندند. هر چند این رسم در طی سالیان اخیر به دلیل توسعه رسانه های گروهی، موضوعیت خود را از دست داده اما هنوز که هنوز است بسیاری از پیرزنان و پیرمردان روستانشین به این کار مبادرت می کنند. پیش از این همچنین قبل از آغاز ماه رمضان، از طرف مردم روستاهایی که روحانی نداشتند، نمایندگانی به نزد امام جمعه های شهرها فرستاده می شد و از آنها درخواست می کردند که یک روحانی را به نمایندگی از خود به روستا بفرستند. روحانی اعزامی را با سلام و صلوات به روستا می بردند و هر شب در خانه ای مهمان می شد تا ماه رمضان به پایان برسد. رسم ویژه سحری خوردن یا "اوباش دان" در مناطق مختلف گوگ تپه خالصه اما سحری خوردن و سحری بلند شدن هم برای خود در گوگ تپه خالصه آدابی دارد. هنوز هم که هنوز است روستائیان در بعضی جا ها با صدای ضربه همسایه بر دیوار خانه و یا درب منزل شان از خواب بیدار می شوند. اگر سحرگاهان که در روستاهای دور افتاده پاییت از گوگ تپه خالصه بر روی پشت بام خانه ای قرار بگیری می بینی که چه شور و نشاطی در روستاها حاکم است، چراغ خانه ها یکی یکی روشن می شوند همسایه های دیوار به دیوار زنجیروار یکدیگر را به فریضه الهی فرا می خوانند و حسن ختام این شعر منظوم، سحری خوردن به شیواترین موسیقی آسمانی یعنی اذان صبح ختم می شود. در روستای گوگ تپه خالصه در ماه رمضان، وسیله آگاه شدن مردم از اوقات شرعی، عمدتا به وسیله موذن های روستایی، حرکت ستارگان و بالاخره بانگ صبحگاهی خروس های محلی بوده است. در بین عامه مردم، زمان سحری خوردن به "اوباش" یا "اوباش دان" مشهور است و وقت آن نیز یک ساعت مانده به اذان صبح است. موذنین روستایی، با صدای نافذ و گیرایی، وقت سحر را بر پشت بام های منازل یا مساجد روستایی با دعایی که در محل به آن "مناجات" می گویند، اعلام می داشتند. مناجات شامل چند قطعه دعا به زبان عربی و ترکی و صلوات بر محمد و آل محمد (ص) بوده است. پیرمردان در سطح روستاها، هنوز هم با حسرت زیادی خاطراتی از شیوه بیان، گیرایی و زیبایی صدای مناجات خوانان قدیمی روستا نقل می کنند. همچنین در گذشته های نه چندان دور در مناطق روستایی وقت سحر و اذان صبح از روی حرکت ستاره هایی که اصطلاحا به آنها « اولکرلر» می گفتند تعیین می شد. افطاری دادن به مستمندان رسم ماندگار مردم گوگ تپه خالصه در ماه رمضان ماه رمضان در گوگ تپه خالصه هنوز هم ماه احسان، اطعام و تجدید دوستی هاست و اکثر خانواده ها، سعی می کنند حداقل برای یکبار در طول این ماه برای افراد فامیل و نزدیکان، افطاری بدهند. آنچه که در اولین گام در آستانه رمضان و یا در روزهای روزه در بین مردم گوگ تپه خالصه می توان مشاهده کرد رفتار میهمان نوازی و دعوت نزدیکان به افطار است. افطار دادن به اندازه ای در بین مردم گوگ تپه خالصه جایگاه دارد که هر یک سعی می کنند در این امر بر دیگری پیشی گیرند. دادن افطاری های جمعی، برای مستمندان، هنوز هم، در سطح برخی از مساجد گوگ تپه خالصه در شب های ماه رمضان مرسوم است. افطاردهی در بین مردم گوگ تپه خالصه از هفته دوم ماه رمضان مرسوم است و معمولا فقرا را به مراسم افطاری دعوت می کنند و البته از افراد فامیل نیز وعده گرفته می شود. اما آنچه که اغلب بر سر سفره افطاری گوگ تپه خالصه دیده می شود از نان های روغنی گرفته تا سوپ و خرماهای تزئین شده با گردو، پودر گردو، پنیر، سبزی، ماست، مربا، شیر برنج و انواع حلیم ها است. در گذشته آبگوشت از غذاهای مرسوم افطاری بوده است اما امروز افطاری ها تفاوت چندانی با دیگر نقاط کشور ندارد فقط آش دوغ و آش رشته مرسوم است. امروزه نان روغنی پزهای بازاری کار را راحت کرده اند اما در زمان گذشته کدبانوی خانه، لذیذترین و خوشمزه ترین کلوچه ها، نان ها و کیک ها و شیرینی ها را برای مهمانان روزه دار خود تدارک می دیدند. اما در این میان آنچه باید به وجودش آن هم در عصر تکنولوژی و پیشرفت حسرت خورد، انتقال این سنت حسنه از داخل خانه های با صفای روستائی گوگ تپه خالصه به داخل سالن های بی روح و تالارهای غذاخوری است، اگر تا دیروز با خرما و آب داغ و سوپی خانگی از روزه داران پذیرایی شده و زنان آذربایجانی کدبانوگری و دست پخت های هنرمندانه خویش را به رخ مهمانان می کشیدند، اکنون به دلیل زندگی ماشینی غذاهای رنگارنگ، گران قیمت و مصنوعی بر روی میزها چیده می شود. اما این تغییر شیوه هم به نوعی از نیت خیرخواهانه مردم گوگ تپه خالصه حکایت دارد. شیرین ترین افطاری به تازه دامادها و تازه عروس ها در گوگ تپه خالصه اما شیرین ترین افطاری به تازه دامادها و تازه عروس ها اختصاص دارد، پسران و دختران نامزد در ایام رمضان جایگاه ویژه ای در سر سفره افطار دارند. مراسم نیمه ماه رمضان یعنی روز تولد امام حسن مجتبی (ع) نیز در گوگ تپه خالصه گرامی داشته می شود، هر چند مراسم عقد و عروسی در این ماه در بین مردم متداول و معمول نیست اما بسیاری از خانواده ها نیز فراهم کردن مقدمات یک زندگی مشترک و مراسم بله برون را در ایام رمضان پر برکت و میمون می دانند. طلب عفو بخشش مردم گوگ تپه خالصه از خداوند متعال در شب های قدر اما شب های احیا در گوگ تپه خالصه از جایگاه ویژه ای برخوردار است مساجد، حسینه ها و مساجد همه از خیل مشتاقان وصال دوست و خریداران معرفت و تشنگان محبت و رحمت دوست آکنده و لبریز است. "سبحانک یا لا اله الا انت، الغوث الغوث خلصنا من النار یارب" و این آوای سوزناک هر آذربایجانی است که در شب های قدر (19 الی 23 رمضان) از دل سینه های مالامال از امید رحمت و مغفرت پروردگار جاری می شود. در این روزها و شب ها، محبت، مهربانی، احسان و نیکوکاری مردم گوگ تپه خالصه و خانواده های آنان به اوج خود می رسد و خوشحال و با نشاط از آن جهت که رمضان این ماه پرفیض و برکت را دریافته اند و به این توفیق بزرگ نائل شده اند و مغموم از آن جهت که این ماه دوست داشتنی در حال خداحافظی از آنهاست. در عصر واپسین روز از ماه رمضان بسیاری از خانواده ها در بسیاری از شهرها و روستاها به زیارت اهل قبور رفته و نذر و احسان می کنند. کودکان و نوجوانان نیز از این آداب و رسوم سنتی و معنوی سهمی برای خود دارند آنها پا به پای بزرگان و والدین خود سحری می خورند و چون ظهر شرعی فرا می رسد افطار زود هنگام می کنند. رسم فراموش شده کیسه دوزی برای "لعن ابن ملجم" رسم کیسه دوزی 27 ماه رمضان که هنوز در برخی مناطق گوگ تپه خالصه زنده است، معروف است که روز 27 ماه رمضان شب قصاص ابن ملجم است. در این روز زنان برخی مناطق کیسه ای می دوزند که به کیسه "لعن ابن ملجم" یا کیسه "مراد" معروف است. در شب بیست و هفتم ماه رمضان با هر سوزنی که به این کیسه می زنند، یک بار به ابن ملجم لعنت می فرستند. روز آخر ماه رمضان در استان به "عرفه" مشهور است روز زیارت اهل قبور و تهیه لوازم عید فطر است. مردم روستای استان در روز عرفه به طور دسته جمعی به زیارت اهل قبور می روند و حلوا و خرما یا نقلی را که با خود برده اند را خیرات می کنند. در روز عرفه سرپرست خانواده با محاسبه میزان فطریه افراد آن را از قوت سالانه یا از پول توی جیب جدا کرده و در محل خاصی قرار می دهد. در آخرین شب ماه مبارک رمضان، سرپرست خانواده با محاسبه میزان فطریه افراد آن را از قوت سالانه یا از پول توی جیب جدا کرده و در محل خاصی قرار می دهند. فطریه در روستاها شامل آرد یا گندم می شود که سرپرست خانواده آن را در پشت در و در داخل منزل قرار می دهد که در اولین فرصت به افراد فقیر و مستمند تحویل دهد. در برخی از مناطق روستایی و شهری در روز پایانی ماه رمضان، بعد از ادای فریضه مغرب و عشا، آیین خداحافظی ماه رمضان برگزار می شود که این آیین شامل نمازهای مستحبی و دعاهاست. بعد از برگزاری نماز عید در مسجد محل، مردم به دید و بازدید می روند و خصوصا به کسانی سر می زنند که نوعید دارند. اما هلال ماه شوال که به بام باختر آسمان نقش می بندد حلول شوال و پایان رمضان حتمی است و فردایش عید فطر است و شادی و نشاطی دیگر و به شکرانه توفیق یک ماه روزه داری و منزلت در جوار محبت پروردگار را جشن و سرور و شادمانی خانواده ها را در بر می گیرد. هرچند که این جشن در ذات خود اندکی هجران دارد چرا که این ماه دوست داشتنی برای سالی دیگر از خانه ها رخت بر بسته است.

منبع:
تنها کاربران عضو سايت قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي ارسال ايميل بازديد از سايت ارسال كننده مطلب
تشکرهاي ثبت شده از ايجاد کننده تاپيک :
 

musaaskari
کاربر ویژه

وضعيت: آفلاين
27 تير ماه ، 1390
تعداد ارسالها: 6429
امتياز: 1929860
تشکر کرده: 1
تشکر شده 48 بار در 46 پست


ارسالارسال شده در: جمعه، 1 شهريور ماه ، 1392 09:44:20    موضوع مطلب: آیین های اروجلوق (ماه مبارک رمضان پاسخ همراه با اعلان

آیین های اروجلوق (ماه مبارک رمضان)

ماه رمضان، ماه آگاهی بیشتر از حقایق هستی است و این هدف در سایه تلاوت قرآن و تدبر در آن به دست می‌آید. ماه رمضان ماه تقویت اراده و آزادی از زنجیرهای درونی است و این آرمان مقدس در پرتو «روزه» دست یافتی است.
ماه رمضان، فرصتی برای دعا و نیایش و شب زنده‌داری است که عشق ملکوتی و اُُنس با محبوب جاودانه را پدید می‌آورد و شهد مناجات و نیایش را در کام انسان می‌ریزد.
در پرتو خورشید درخشان ماه رمضان، سلطه عادت‌ها و غریزه‌ها بر زندگی انسان کاهش می‌یابد، غفلت‌ها زدوده می‌شود. به دلیل هماهنگی با جمع، موانع خودسازی کاهش می‌یابد و اخوت دینی و روح برادری و همدردی با نیازمندان تقویت می‌گردد، تلاوت قرآن و رعایت تقوا، زمینه تعالی و بازگشت به فطرت الهی و زندگی عالی انسان را فراهم می‌سازد.
خودسازی در فرهنگ اهل بیت علیهم‌السلام شامل کنترل تمام رفتارها و گفتارهای انسان در چارچوب دستورات خداست. کنترل اعضاء و جوارح و نفس براساس بایدها و نبایدهای قرآن و سنت، مصداق خودسازی اسلامی و الهی است و روایات مکرری یادآوری کرده است که روزه‌داری، فقط به دستگاه گوارش و خوردن و آشامیدن مربوط نیست، بلکه مهم کنترل انسان بر نفس اماره و مراقبت از روح انسان است.
حلول ماه مبارک رمضان، ماه رحمت و برکت و غفران و نیایش‌های عارفانه و بندگی خالصانه را به همه شما اهالی محترم گوگ تپه خالصه تبریک عرض می‌نمایم و برایتان قبولی طاعات و عبادات را آرزومندم.
التماس دعا

اوروجلوق:

مردم گوگ تپه رسم و رسوم خاصی برای استقبال از ماه مبارک رمضان داشته و دارند. البته مثل همه رسم و رسوم دیگر، این آیین ها هم در خطر فراموشی هستند. نام ماه رمضان در زبان ترکی آذربایجانی «اوروجلوق» می باشد. اشعاری مانند شعر زیر نیز در زبان ترکی در زبان مردم رایج است.



رمضان گلدیرمضان گلدی گینه هامی مسلمان اولاجاق
دین اسلام اوجالیب خلق نمازخوان اولاجاق
گله جک غیرته فاسق، اولاجاق اهل تمیز
ائتتدیگی معصیته جمله پشیمان اولاجاق
بیر محرمده چیخیب شاهقلی بو مسجد دن
بیر ده بو آیدا گلـیب داخل ایوان اولاجاق
اوروجون میل ائدنلر چیخاجاقلار سفـره
ائله بیل هامی سی زوّار خوراسان اولاجاق
او آداملار کی ائدیب میلّته چوخ جور و ستم
هامی سی بیر گئجه ده قاری قرآن اولاجاق
هئچ گوناه اولماسا بس دیر بیزه بو صوم و صلاه
قبر ایچینده بیزه او حائیل سوزان اولاجاق

«الله اکبر؛ الله اکبر»...

اگر نور یا صدایی از خانه ای نمی آمد، همسایه ها فکر می کردند که افراد آن خانه روزه نمی گیرند و گاه آنها را با اصطلاح «دمیر بؤرک» خطاب می کردند



رویت هلال رمضان:



اندازه بزرگتر

نگاه کردن به ‌آیینه و فرستادن صلوات بعد از رویت هلال‌ماه هنوز هم به‌عنوان یک رسم بین سالخوردگان مرسوم است.

به اعتقاد آنان باید در‌ماه رمضان دل مومن همچون آیینه صاف و روشن باشد و از ناپاکی‌ها صیقل یابد و نگاه کردن به آیینه این هدف را برای آنان دست یافتنی می‌کند.


پئشوازا گئتمک (قارشیلاما)

یکی از این رسوم زیبا و پسندیده، در اصطلاح محلی، «پئشوازا گئتمک» نام دارد. مردم محلی، چند روز قبل از رسیدن ایام ماه رمضان، روزه می گیرند و وقتی می پرسی مناسبت این روزه ها چیست؟ می گویند به پیشواز ماه رمضان رفته ایم. هرچند در منابع دینی به روزه گرفتن در سه روز آخر شعبان، توصیه شده است، اما مردم مسلمان گوگ تپه اعتقاد خاصی به این مسئله دارند.


مسجیدین هیسین آلماق

قبل از فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، مردم در گروه هایی به مساجد می روند و گرد و غبار مساجد را می روبند. مردم هر محله داخل مساجد را غبارروبی می کنند و آماده فرارسیدن ماه مبارک رمضان می شوند.


"آی"ین گؤرمه سی

شب های آخر ماه شعبان، مردم به پشت بام ها می رفتند و سعی می کردند ماه را ببینند. اگر کسی ماه را می دید، بلافاصله به اطرفیان و همسایه ها خبر می داد. سپس با ذکر صلوات، فرا رسیدن ماه مبارک را به یکدیگر تبریک می گفتند. همچنین رسم بود که بلافاصله بعد از دیدن ماه، به صورت یک کودک نابالغ یا یک فرد صالح نگاه می کردند و از نگریستن به فرد بی نماز و روزه اجتناب می نمودند تا از خیر و برکت بیشتری در این ماه بهره مند شوند.

گاهی نیز پیرمردها بعد از دیدن هلال ماه رمضان، آینه کوچکی را که در جیب داشتند، رویت کرده و با فرستادن صلوات چندین بار آینه را به دور خود و اهل خانواده می‌چرخاندند.



اؤباشدان یا سحری

خوردن وعده سحری یکی از مواردی است که علاوه بر توصیه های پزشکی، توسط دین مبین اسلام نیز توصیه شده است. در زبان ترکی آذری، به سحری، لفظ «اوباشدان» اطلاق می شود. در قدیم، راهها و سوراخ هایی که در زبان محلی «باجا» نامیده می شد، بین خانه ها وجود داشت. مردم از راه این منافذ همسایه ها را برای «اوباشدان» بیدار می کردند. اگر نور یا صدایی از خانه ای نمی آمد، همسایه ها فکر می کردند که افراد آن خانه روزه نمی گیرند و گاه آنها را با اصطلاح «دمیر بؤرک» خطاب می کردند.


آداب افطار یا «ایفطارلیق»

با نزدیک شدن به زمان افطار، شور و شوق عجیبی میان روزه داران می افتد! آنهایی که روز را به دستور خداوند و دین خود روزه داری کرده اند، اکنون به مهمانی دعوت شده اند و همزمان با غروب آفتاب، در منازل دور هم جمع می شوند و پس از اقامه نماز مغرب، افطار می کنند. مردم گوگ تپه معمولاً روزه خود را با آش رشته همراه با یک غذای محلی مثل «قویماق»، «تره» (حلوای تر) یا «قئیقاناق» افطار می کنند.ولی الان با غذا های .......


مهمان نوازی های افطار

در این ماه پربرکت، مردم گوگ تپه برای افطاری دادن برنامه ریزی می کنند و سعی می‌کنند حداقل برای یکبار در طول این ماه برای افراد فامیل و نزدیکان، افطاری بدهند.

آنچه که در اولین گام در آستانه رمضان و یا در روزهای روزه در بین مردم گوگ تپه می توان مشاهده کرد رفتار میهمان نوازی و دعوت نزدیکان به افطار است. افطار دادن به اندازه ای در بین مردم گوگ تپه جایگاه دارد که هر یک سعی می کنند در این امر بر دیگری پیشی گیرند. (البته گاهی این مراسم جنبه چشم و هم چشمی نیز به خود می گیرد)

دادن افطاری‌های جمعی، برای مستمندان، هنوز هم، در سطح برخی از مساجد در شب های ماه رمضان مرسوم است. افطاردهی در بین مردم گوگ تپه از هفته دوم ماه رمضان مرسوم است و معمولا فقرا را به مراسم افطاری دعوت می‌کنند و البته از افراد فامیل نیز وعده گرفته می‌شود.


زولبیا بامیه

علیرغم اینکه پزشکان خوردن «زولبیا بامیه» را که خوراکی ویژه ماه رمضان تلقی می شود ممنوع اعلام می کنند و آن را مضر فعالیت های دستگاه های بدن می دانند، اما هنوز هم این شیرینی خوشمزه و چرب مشتری های فراوانی دارد .


عرفه

در پنجشنبه آخر ماه رمضان، مردم گوگ تپه به زیارت اهل قبور رفته و با نثار فاتحه و پخش حلوه و خرما در بسته های کوچک، برای روح درگذشتگان خود طلب مغفرت و رحمت می کنند.


اوروجلوق بایرامی

عید فطر در زبان ترکی آذری، «اوروجلوق بایرامی» نامیده می شود. در این روز بعد از برپایی نماز عید فطر در مسجد جامع روستا مردم برای صرف خرماو حلوا و تبریک عید به منزل بزرگترهای فامیل می روند.


قارا بایرام

اگر در خانواده ای تازه درگذشته ای وجود داشت، برای عرض تسلیت به خانواده داغدار که اولین عید را بدون متوفی سر می کنند، به منزل وی می روند. در اصطلاح محلی به این مراسم «قارا بایرام» می گویند.

عصر روز عید، وقتی شادمانی عیدانه با غروب آفتاب رخت بر می بندد، مردم دچار حزن و اندوه ناشی از تمام شدن ماه مبارک رمضان می شوند.


خوانندگان گرامی با عرض پوزش و معذرات خواهی که بیشتر اطلاعات ارایه شده از جانب بنده مربوط به گذشته است !چون حدود دو دهه است که بنده حقیر از این نعتمت های معنوی این دهستان بدورم.


آشنایی با آداب و رسوم مردم دهستان گوگ تپه در ماه مبارک رمضان

اندازه بزرگتر


آغاز‌ ماه مبارک رمضان در همه شهرهای ایران با آیین‌های مختلفی همراه است و گذران آن نیز با آداب و سنن مخصوص هر منطقه انجام می‌شود.

مردم شریف و مومن دهستان گوگ تپه نیز که به دینداری و خداپرستی شهرت دارند از همان روزهای ابتدای‌ماه شعبان آماده استقبال از این بهار معنوی می‌شوند و روزها قبل از فرارسیدن این‌ماه، مقدمات مهمانی و افطاری دادن را فراهم می‌کنند.

زنان در گوگ تپه بیشتر از روزهای معمول به نظافت خانه و حیاط منزل می‌پردازند تا به عقیده آنان با این خانه تکانی، برکت را نیز در این‌ماه به خانه خود مهمان کنند ومردان خواربار و ملزومات مورد نیاز این‌ماه را خریداری می‌کنند.



اندازه بزرگتر

هرچند مراسم عقد و عروسی در این‌ماه بین مردم متداول و معمول نیست اما بسیاری از خانواده‌ها فراهم کردن مقدمات یک زندگی مشترک و مراسم بله برون را در ایام رمضان و به‌ویژه پانزدهم این‌ماه پر برکت و میمون می‌دانند.

در این‌ماه حفظ شعائر اسلامی بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد و مجالس قرائت قرآن و خواندن دعا در منازل و مساجد برگزار می‌شود.



اندازه بزرگتر

«قاباخلاما» یکی از مهم‌ترین سنت‌های مردم این دهستان پیش از آغاز‌ماه مبارک رمضان است که سه روز پیش از فرارسیدن رمضان به پیشواز این‌ماه می‌روند و روزه می‌گیرند.

مردم گوگ تپه بر این باورند که روزه گرفتن برای پیشواز از رمضان اجر و ثوابی برابر با روزه در یک‌ماه رمضان دارد. این اعتقاد به حدی نزد مردم ریشه دارد که بیشتر آنان این سه روز را روزه می‌گیرند.


شب های قدر:
شب نوزدهم:

اولین شب از شب‌های قدر است و شب قدر همان شبی است که در تمام سال شبی به خوبی و فضیلت آن نمی‌رسد و عمل در آن بهتر است از عمل در هزار ماه و در آن شب تقدیر امور سال رقم می‌خورد و ملائکه و روح که اعظم ملائکه است در آن شب به اذن پروردگار به زمین نازل می‌شوند و به خدمت امام زمان علیه‌السلام مشرف می‌شوند و آنچه برای هر کس مقدر شده است بر امام علیه السلام عرض می‌کنند.

اعمال شب قدر بر دو نوع است: یکی آن که در هر سه شب انجام می‌شود و دیگر آن که مخصوص هر شبی است.


اعمالی که در هر سه شب مشترک است:

1- غسل. (مقارن غروب آفتاب، که بهتر است نماز عشاء را با غسل خواند.)

2- دو رکعت نماز وارد شده است که در هر رکعت بعد از حمد، هفت مرتبه توحید بخواند و بعد از فراغ هفتاد مرتبه اَستَغفُرِاللهَ وَ اَتوبُ اِلَیهِ و در روایتی است که از جای خود برنخیزد تا حق تعالی او و پدر و مادرش را بیامرزد.

3- قرآن مجید را بگشاید و بگذارد در مقابل خود و بگوید: اَللّهُمَّ اِنّی اَسئَلُِکَ بِکِتابِکَ المُنزَلِ وَ ما فیهِ اسمُکَ الاَکبَرُ و اَسماؤُکَ الحُسنی وَ ما یُخافُ وَ یُرجی اَن تَجعَلَنی مِن عُتَقائِکَ مِنَ النّار. پس هر حاجت که دارد بخواهد.

4- مصحف شریف را بگیرد و بر سر بگذارد و بگوید:

اَللّهمَّ بِحَقِّ هذاالقُرآنِ وَ بِحَقِّ مَن اَرسَلتَه بِه وَ بِحَقِ کُلِّ مومنٍ مَدَحتَه ُ فیهِ وَ بِحَقِّکَ عَلَیهِم فلا اَحَدَ اَعرَفُبِ بِحَقِّکَ مِنکَ.

ده مرتبه بگوید: بِکَ یا الله

ده مرتبه: بِمُحَمَّدٍ

ده مرتبه: بِعلیٍّ

ده مرتبه: بِفاطِمَةَ

ده مرتبه: بِالحَسَنِ

ده مرتبه: بِالحُسَین ِ

ده مرتبه: بِعلیّ بنِ الحُسین

ده مرتبه: بِمُحَمَّدِ بنِ عَلِیٍّ

ده مرتبه: بِجَعفَر بنِ مُحَمَّدٍ

ده مرتبه: بِموُسی بنِ جَعفَر ٍ

ده مرتبه: بِعلیِّ بنِ مُوسی

ده مرتبه: بِمُحَمَّدِ بنِ عَلِیٍّ

ده مرتبه: بِعَلِیِّ بنِ مُحَمَّدٍ

ده مرتبه: بِالحَسَنِ بنِ عَلِیٍّ

ده مرتبه: بِالحُجَّةِ.

پس از این عمل هر حاجتی كه داری طلب کن.

5- زیارت امام حسین علیه السلام است؛ که در روایت آمده است که چون شب قدر می‌شود منادی از آسمان هفتم ندا می‌کند که حق تعالی آمرزید هر کسی را که به زیارت قبر امام حسین علیه السلام آمده است.

6- احیا داشتن این شب‌ها. در روایت آمده هر کس احیا کند شب قدر را گناهان او آمرزیده شود هر چند به عدد ستارگان آسمان و سنگینی کوه‌ها و وزن دریاها باشد.

7- صد رکعت نماز بخواند که فضیلت بسیار دارد، و افضل آنست که در هر رکعت بعد از حمد ده مرتبه توحید بخواند.

8- این دعا خوانده شود: اَللّهُمَّ اِنّی اَمسَیتُ لَکَ عَبدًا داخِرًا لا اَملِکُ لِنَفسی وَ اَعتَرِفُ...
اعمال مخصوص هر شب قدر

شب نوزدهم:

1- صد مرتبه "اَستَغفُرِاللهَ رَبی وَ اَتوبُ اِلَیه".

2- صد مرتبه " اَللّهُمَّ العَن قَتَلَةَ اَمیرَالمومنینَ".

3- دعای "یا ذَالَّذی کانَ..." خوانده شود .

4- دعای " اَللّهَمَّ اجعَل فیما تَقضی وَ..." خوانده شود.
شب بیست و یکم:

فضیلتش زیادتر از شب نوزدهم است، و باید اعمال آن شب را از غسل و احیاء و زیارت و نماز، هفت قل هو الله و قرآن بر سر گرفتن و صد رکعت نماز و دعای جوشن کبیر و غیره در این شب به عمل آورد، در روایات تاکید شده در غسل و احیاء و جدّ و جهد در عبادت در این شب و شب بیست و سوم.



فرارسیدن شب های احیا با عطر حلواهای خانگی، کلوچه ، نان محلی معروف به یاغلی فطیر، دوختن چادر نماز در جمع‌های زنانه، غبارروبی از مساجد و آماده‌سازی‌ حسینیه‌ها و تکیه‌ها مورد استقبال مردم قرار می‌گیرد وجای خیرات افطاری با احسان سحری تغییر می‌کند و مردم با نان و پنیر و گردو، کلوچه، شیر و بسیاری از غذاهای خانگی از شب زنده‌داران پذیرایی می‌کنند.


شب آخر:

در عصر آخرین روز از‌ ماه رمضان بسیاری از خانواده‌های روستای گوگ تپه به زیارت اهل قبور رفته و نذر و احسان می‌کنند.

شب آخر‌ماه رمضان ساکت‌ترین شب بین کل ایام این‌ماه مبارک است چراکه مردم در خانه خود می‌مانند تا فطریه‌شان به گردن کس دیگری نیفتد.بلافاصله پس از اعلام عید، بزرگ خانواده‌ها پول فطریه را جدا کرده و لای قرآن قرار می‌دهد تا در نخستین فرصت به فردی که نیازمند است بدهد.

از شب‌های قدر در میان مردم گوگ تپه با عنوان «احیا گئجه لری» یاد می شود. مساجد، حسینه ها همه از خیل مشتاقان وصال دوست و خریداران معرفت و تشنگان محبت و رحمت آکنده و لبریز است.

«سبحانک یا لا اله الا انت، الغوث الغوث خلصنا من النار یارب» و این آوای سوزناک هر گوگ تپه ای است که در شب های قدر (19 الی 23 رمضان) از دل سینه های مالامال از امید رحمت و مغفرت پروردگار جاری می شود.

در این روزها و شب ها، محبت، مهربانی، احسان و نیکوکاری مردم گوگ تپه خالصه و خانواده های آنان به اوج خود می رسد و خوشحال و با نشاط از آن جهت که رمضان این ماه پرفیض و برکت را دریافته اند و به این توفیق بزرگ نائل شده اند و مغموم از آن جهت که این ماه دوست داشتنی در حال خداحافظی از آنهاست.




فطریه

در شب قبل از فرا رسیدن عید فطر، سرپرست خانواده، فطریه عائله اش را مطابق با قوانینی که حاکم شرع تعیین کرده، از جیب خود بیرون می گذارد و در روز عید به نیازمندانی که می شناسد یا مکان هایی که حاکم شرع تعیین کرده است، پرداخت می کند.


با تشکر از شما خوانندگان گرامی و عزیز که همه شما را به خدای منان سپردم.

بازگشت به بالا

رويت مشخصات كاربر ارسال پيغام شخصي ارسال ايميل بازديد از سايت ارسال كننده مطلب
تمامي مطالب ارسال شده:   
ارسال موضوع جديد   پاسخ به اين موضوع   ارسال تشکر

   روستاهاي ايران صفحه اول انجمن -> مناسبتهای مذهبی آذربایجان غربی

زمان پيشفرض سايت: ساعت گرينويچ + 3.5 ساعت
صفحه 1 از 1
  
نام کاربري:      کلمه عبور:     

~ يا ~
عضويت در سايت

  


 


Powered by phpBB © 2001, 2008 phpBB Group
كه مازندران شهر ما ياد باد
فروشگاه فرش احمدی
تهران هاست
 تبلیغات در سایت روستاهای  ایران